Od początku roku nastąpiły zmiany w ustawie o odpadach. dotyczące instytucji prawnej „utraty statusu odpadów”.

Analiza poniższa jest kontynuacją rozważań z poprzednich numerów „Przeglądu Komunalnego”, dotyczących zmian wprowadzonych do Ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (t.j. DzU z 2021 r. poz. 779, ze zm.; dalej jako u.o.), obowiązujących od początku stycznia br., a wynikających przede wszystkim z Ustawy z 17 listopada 2021 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (DzU z 2021 r. poz. 2151). 

Zmiany wprowadzane 1 stycznia 2022 r. do u.o., dotyczące instytucji utraty statusu odpadu, oparły się na następującym założeniu – stwierdzenie uznania utraty statusu odpadu jest możliwe przy spełnieniu warunków ogólnych określonych w art. 14 ust. 1 pkt 1 oraz, zgodnie z przepisem art. 14 ust. 1 pkt 2, wymagań szczegółowych wynikających z prawa unijnego albo krajowego rozporządzenia wykonawczego, czyli aktów o charakterze powszechnie obowiązującym. A przy niewydaniu takich aktów – wymagań wynikających z indywidualnych warunków określonych w decyzji administracyjnej (zezwoleniu na przetwarzanie odpadów). Istotną nowością jest ten ostatni element, czyli możliwość indywidualnego określenia warunków utraty statusu dla określonego rodzaju odpadu, dla którego takie warunki nie zostały określone przepisami ogólnymi (unijnymi albo krajowymi). Przy okazji można wskazać, że delegacja do wydania aktu wykonawczego do u.o., określającego wymagania utraty statusu odpadów, została jeszcze przed styczniem bieżącego roku wykorzystana (zob. Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska...