Głównym zadaniem instalacji ochrony przeciwpożarowej jest zapewnienie dostawy wody do ręcznych lub automatycznych systemów gaszenia, takich jak hydranty czy systemy tryskaczowe. Jednym z podziałów systemów ochrony przeciwpożarowej może być rozróżnienie na instalacje. Są to instalacje hydrantowe wewnętrzne, automatyczne systemy gaszenia w formie instalacji tryskaczowej oraz zewnętrzny system hydrantowy.

Główny podział to oczywiście hydranty zewnętrzne oraz wewnętrzne. Te ostanie występują w kilku wariantach, różniących się przede wszystkim średnicą węża, zaworu i prądownicy. Ta różnorodność i podział wynikają bezpośrednio z ich zastosowania.

Hydranty wewnętrzne

Hydrant wewnętrzny DN 25 jest stosowany w strefach pożarowych zakwalifikowanych do kategorii zagrożenia ludzi ZL, w obiektach użyteczności publicznej, takich jak szkoły, banki czy sklepy wielkopowierzchniowe. Montuje się go także w budynkach zamieszkania zbiorowego, czyli w hotelach i internatach.

Hydrant wewnętrzny DN 33 z wężem półsztywnym to urządzenie stosowane w garażach jednokondygnacyjnych zamkniętych, w których umiejscowionych jest 10 stanowisk postojowych, oraz wielokondygnacyjnych. Cechują się zaworem o średnicy 52 mm z redukcją lub zaworem kulowym DN 32. Ich węże półsztywne mają średnicę 33 mm i długość 20 lub 30 m. Niezależnie od zastosowanego zaworu średnica instalacji zasilającej powinna wynosić min. 50 mm.

Hydranty wewnętrzne DN 52 wymagane są w strefie pożarowej produkcyjnej i magazynowej w zależności od gęstości obciążenia ogniowego. Znajdują zastosowanie w budynkach produkcyjnych i magazynowych (PM). Wyposażone są w płasko składany wąż o średnicy nominalnej 55 mm i długości 50 lub 20 m. Średnica instalacji zasilającej,...