W każdym, nawet bardzo poprawnie działającym systemie wodociągowym pewna ilość wody wtłoczonej do systemu jest tracona i zakłady wodociągowe, mimo poniesionych nakładów, nie uzyskują przychodów z jej sprzedaży. Szczególnie trudne do wykrycia są niewielkie ubytki wody, sączenie się jej do gruntu poprzez przecieki ze złączy rur i armatury. Badania wskazują, że największe problemy stwarzają przede wszystkim stare systemy wodociągowe, wykonane z tradycyjnych materiałów, takich jak żeliwo szare i stal, które stanowią ok. 50% długości przewodów wodociągowych w Polsce.

Awaryjność rurociągów jest skutkiem wad materiałowych, montażowych, projektowych lub eksploatacyjnych, a także incydentalnie wynikiem działania innych czynników, jak np. roboty prowadzone w sąsiedztwie bez podjęcia należytych środków zabezpieczających, nadmierne obciążenia powodowane ruchem kołowym itp. Z uwagi na fakt, iż woda stracona stanowi często wysoki procent wody wtłaczanej do sieci wodociągowej, istotne dla kondycji i oceny ekonomicznej przedsiębiorstw jest działanie na rzecz ograniczania strat wody.

Dlatego zakłady eksploatujące systemy dystrybucji wody w Polsce, Niemczech, Szwajcarii, Austrii, Wielkiej Brytanii, Danii czy Hiszpanii, jak i w innych krajach europejskich, dążą do optymalizacji sposobu zarządzania i ograniczenia kosztów eksploatacji oraz do zwiększenia niezawodności działania systemów dystrybucji wody. W licznych krajach już od kilkunastu lat bardzo dokładnie analizuje się wskaźniki techniczne i ekonomiczne pracy systemów wodociągowych.

Główne przyczyny strat wody

Całkowite straty wody definiowane są jako różnica pomiędzy zmierzoną objętością wody...