Idea miasta 15-minutowego powstała stosunkowo niedawno. Została opisana i jest wdrażana przez twórcę koncepcji, a także samej nazwy – prof. Carlosa Moreno, a podchwycona i rozpropagowana jako element, zakończonej sukcesem w 2020 r., kampanii wyborczej przy reelekcji mer Paryża Anne Hidalgo.

Autor jako inspirację do swych profesjonalnych rozważań wskazuje przemyślenia słynnej amerykańsko-kanadyjskiej teoretyk z połowy XX w. – Jane Jacobs, zwracającej uwagę na rolę społeczności lokalnych w kształtowaniu przestrzeni zurbanizowanych.

Założenia koncepcji

Naczelną zasadą proponowanej idei miasta 15-minutowego jest takie uporządkowanie jego struktury, aby każdy jego mieszkaniec podczas umownego kwadransa – pieszo lub rowerem – mógł zaspokoić większość swoich codziennych potrzeb, a nawet wszystkie. Powinny w tym zasięgu czasowym znajdować się m.in.: miejsca pracy, szkoły, przychodnie, sklepy, urzędy, parki, a także środki komunikacji publicznej, umożliwiające szerszy kontakt z miastem. Mieszkaniec miasta powinien mieć możliwość skorzystania z podstawowych usług – w tym z terenów zieleni, zapewniających mu odpoczynek i rekreację – do których może dojść pieszo lub dojechać rowerem. Kluczowe jest także, aby w tak skonstruowanej strukturze miasta w jak największym stopniu zniechęcić jego mieszkańców do korzystania z prywatnych aut, co przyczyni się do zlikwidowania ich negatywnego wpływu na środowisko zamieszkania, np. poprzez wprowadzenie terenów zieleni w miejsca dawnych parkingów.

Wdrażanie tej idei nie jest...