Metan jest gazem cieplarnianym o ponad 20-krotnie większej efektywności ocieplania klimatu w stosunku do dwutlenku węgla. Jest on także prekursorem powstawania szkodliwego ozonu troposferycznego (O3). Jego szkodliwy wpływ na środowisko został dostrzeżony przez decydentów i skłonił ich do rozpoczęcia prac nad europejską dyrektywą metanową. 

Według danych zawartych w Rezolucji Parlamentu Europejskiego z 21 października 2021 r. w sprawie strategii UE na rzecz ograniczenia emisji metanu (2021/2006/INI), 53% antropogenicznych emisji metanu (CH4) w UE pochodzi z rolnictwa, 26% z odpadów, 19% z energii, a pozostałe 2% z innych źródeł. Emisja metanu z rolnictwa związana jest przede wszystkim z utrzymaniem pogłowia zwierząt gospodarskich, a zwłaszcza przeżuwaczy, które w wyniku fermentacji jelitowej uwalniają do atmosfery znaczne ilości CH4. Do emisji znacznych ilości tego gazu dochodzi w trakcie magazynowania i aplikacji nawozów naturalnych na użytkach rolnych. 

Zgodnie z założeniami Europejskiego Zielonego Ładu oraz zapisami Porozumienia Paryskiego, w krajach UE ma dojść do redukcji emisji gazów cieplarnianych o co najmniej 55% do 2030 r., a w 2050 r. Wspólnota Europejska ma osiągnąć neutralność klimatyczną. Parlament Europejski dostrzegł, że osiągnięcie tych celów bez wprowadzenia systemowych ograniczeń emisji metanu może być trudne. 

Dlatego rolnictwo, jako główny emiter metanu, musi być obciążone obowiązkowym systemem monitorowania, raportowania i weryfikacji emisji tego gazu. W najbliższej przyszłości może to stanowić ogromne wyzwanie dla rolnictwa, a zwłaszcza dla gospodarstw z intensywną produkcją zwierzęcą. 

Rolnicy mogą wdrożyć agrotechniczne praktyki redukcji emisji...