Zasoby paliw konwencjonalnych, takich jak ropa naftowa czy węgiel kamienny, sukcesywnie się wyczerpują. Jednocześnie w szybkim tempie rośnie ilość składowanych odpadów, zwłaszcza komunalnych, które można wykorzystać do pozyskiwania zawartej w nich energii.

Zagospodarowanie odpadów komunalnych powinno odbywać się przede wszystkim w oparciu o ich selektywną zbiórkę. Pozostały po niej strumień odpadów kierowany jest dziś w Polsce do dwóch rodzajów instalacji – mechaniczno- biologicznego przetwarzania (zakłady typu MBP) lub bezpośrednio do termicznego przekształcania (obiekty nazywane ITPOK-ami – instalacje termicznego przekształcania odpadów komunalnych). Z doświadczeń innych krajów europejskich, takich jak Niemcy, Wielka Brytania czy Włochy, wynika, że wariant MBP wymaga zawsze uzupełnienia o instalację do termicznego przekształcania frakcji paliwowej (kalorycznej), czyli tzw. RDF-u lub pre- -RDF-u, co powoduje, że jest on o ok. 10% droższy od wariantu bezpośredniego spalenia w spalarni odpadów komunalnych. Teoretycznie instalacje MBP mogą być źródłem surowców do recyklingu, ale jest to zazwyczaj, w odróżnieniu od zebranego selektywnie, surowiec bardzo niskiej jakości, którego wykorzystanie jest kłopotliwe, a czasami wręcz bardzo problematyczne. Produkowane z odpadów paliwo alternatywne jest nawet do dziesięciu razy tańsze w stosunku do paliw konwencjonalnych – przy równocześnie zbliżonej wartości opałowej. Kaloryczność paliw alternatywnych wynosi 16-18 MJ/kg, podczas gdy w przypadku np. węgla kamiennego jest to 18-23 MJ/kg....