Projekt „Polskiej Strategii Wodorowej do roku 2030 z perspektywą do 2040 r.” trafił w styczniu br. do konsultacji publicznych. Określono w nim ambitne cele i działania w zakresie rozwoju wykorzystania technologii wodorowych w Polsce.

Rządowy projekt określa cele i działania na rzecz budowy niskoemisyjnej gospodarki wodorowej, odnoszące się do trzech sektorów wykorzystania wodoru: energetyki, transportu i przemysłu. W niniejszym artykule zostaną omówione zagadnienia związane z transportem.

Szeroki wachlarz możliwości

Dokument rządowy przyjmuje rozwój wykorzystania wodoru jako paliwa alternatywnego w transporcie ze względu na istotne zalety pojazdów na ogniwa paliwowe, a mianowicie: - pojazdy mogą pokonywać duże odległości bez konieczności tankowania (ponad 500 km), - pojazdy można szybko zatankować (czas zbliżony do tankowania samochodów wykorzystujących paliwa konwencjonalne), - wodór cechuje zdecydowanie wyższa gęstość energii [kWh/kg] w porównaniu z paliwami kopalnymi, - stacje tankowania wodoru mogą funkcjonować na istniejących stacjach paliw płynnych. Możliwości wykorzystania wodoru należy szukać nie tylko w transporcie samochodowym, ale przede wszystkim w zastosowaniach lotniczych i morskich. Jednostki transportu morskiego charakteryzują się wysoką energochłonnością i zapotrzebowaniem na moc, a co za tym idzie – mają znaczące wymagania w zakresie zużycia paliwa i ograniczone możliwości w wyborze tego, które będzie się charakteryzować niską emisyjnością. Strategia zakłada, że w horyzoncie czasowym do pięciu lat możliwe jest stworzenie warunków umożliwiających...