Tereny zieleni w procesie rewitalizacji wykorzystywane są nie tylko jako przestrzeń przeznaczona do rekreacji i odpoczynku – pełnią też ważne funkcje centrotwórcze. W poprzemysłowym Wałbrzychu zieleń ma dodatkową symbolikę – zasoby przyrodnicze odradzają się po trwającej nieprzerwanie od XVI aż do końca XX w. eksploatacji węgla. W 2020 r. władze miasta zadeklarowały całkowitą dekarbonizację Wałbrzycha. 

Miasto przestało być kojarzone z „czarnym złotem”, a przyszłość Wałbrzycha opiera się na jego walorach przyrodniczych. Dlatego również w procesie rewitalizacji wiele z działań koncentruje się na wspólnym tworzeniu przyjaznej przestrzeni, a większość oddolnych inicjatyw mieszkańców odbywa się właśnie w miejskich parkach. 

Rola zieleni w procesie rewitalizacji poprzemysłowego Wałbrzycha

Konieczność podejmowania przez Miasto Wałbrzych działań rewitalizacyjnych jest skutkiem rewolucji przemysłowej, która doprowadziła m.in. do przekształceń krajobrazu i zanieczyszczenia środowiska. Konsekwencje procesów transformacji gospodarczej lat 90. XX w. – upadku monokultury przemysłowej – to znaczny zasób pogórniczych terenów zdegradowanych. W skali całego miasta to 680 ha, co stanowi 8% powierzchni Wałbrzycha (8468 ha). Część z nich przylega bezpośrednio do wyznaczonych podobszarów rewitalizacji. Jednocześnie położenie miasta wśród lasów i gór jest niewątpliwie urokliwe i lokuje Wałbrzych w grupie najbardziej zielonych miast w Polsce (tereny leśne wraz z użytkami rolnymi stanowią blisko 65% powierzchni miasta). 

Zmarginalizowana rola terenów zielonych w przestrzeni miejskiej wymaga od wielu samorządów opracowania programu rewitalizacji w celu odwrócenia procesu degradacji, nadania nowych funkcji terenom zdegradowanym i ożywienia obszaru kryzysowego, także w wymiarze przyrodniczym. 

Powrót...