Aerozole biologiczne, czyli tzw. bioaerozole są układami, w których fazą rozproszoną są drobnoustroje, ich metabolity, toksyny i fragmenty mikroorganizmów występujące w postaci drobnych kropli lub cząstek stałych.  Ze względu na rodzaj i wielkość cząstek bioaerozolu, które tworzą fazę rozproszoną, najczęściej wyróżniamy1, 2: wirusy (0,01-1 μm), bakterie (0,1-1 μm), glony (1-9 μm), zarodniki grzybów, mchów i porostów (1-90 μm), pyłki kwiatów (9-90 μm) oraz nasiona i owoce (9-900 μm). Ponieważ mikroorganizmy występujące w powietrzu łatwo osadzają się na kropelkach substancji organicznych lub nieorganicznych bytujących w powietrzu, dlatego bioaerozole rzadko spotykane są w postaci czystego materiału biologicznego. Udział odpowiednich frakcji bioaerozolu w powietrzu zależy od kilku czynników, m.in. od źródła i rodzaju aerozolu, składu i stężenia fazy rozproszonej, stopnia szkodliwości, wielkości cząstek, warunków klimatycznych, a także ukształtowania terenu i obecności lub braku szaty roślinnej1-4. Najlepsze warunki do przenoszenia bioaerozolu mają cząstki małe, o wielkości mniejszej niż 20 μm. Do dróg oddechowych człowieka najgłębiej wnikają jednak cząstki o średnicy mniejszej niż 5 μm, a większe zatrzymywane są w jamie nosowo-gardłowej lub w górnych odcinkach układu oddechowego5. Mikroorganizmy występujące w ściekach mogą być z nich uniesione do powietrza dopiero wówczas, gdy jest ich odpowiednia ilość. Przechodzą one do bioaerozoli wtedy, gdy przekroczą wartość graniczną wynoszącą 1000...