Idea partnerstwa publiczno-prywatnego (PPP), pomimo wielu zwolenników, napotyka na liczne przeszkody w procesie przeistaczania się w realny instrument gospodarczy. Pierwsze prace legislacyjne rozpoczęte w 2003 r. i zakończone opublikowaniem ustawy z 28 lipca 2005 r. dały w rezultacie dokument bez rozporządzeń wykonawczych. Ich publikacja blisko rok później przyniosła rozczarowanie osobom, które usiłowały użyć ustawę do realizacji małych i średnich projektów. Okazało się, że wymagania formalne na etapie przygotowania przedsięwzięć są zbyt drogie w realizacji. Z początkiem 2006 r. zabrano się za nowelizację istniejącej ustawy, przy czym nastąpiło przeniesienie kompetencji ministerialnych i prace rozpoczęło Ministerstwo Finansów, a następnie – wskutek zmian personalnych – prace powróciły do Ministerstwa Gospodarki i Pracy. W lipcu br. projekt nowelizacji ustawy został zatwierdzony przez rząd i skierowany do Sejmu. We wrześniu Sejm został rozwiązany. Upłynęły cztery lata, które z punktu widzenia rozwoju gospodarki były bardzo ważne dla naszego kraju. PPP nie wystąpiło wśród „aktorów” sceny gospodarczej, pomimo że w wielu środowiskach poświęcano temu tematowi należną uwagę. Stan prawny – niepewność Teoretycznie przedsięwzięcia można wdrażać w oparciu o obowiązującą ustawę o PPP i rozporządzenia wykonawcze. W praktyce (pomijając fakt, że ustawa nie jest wykorzystywana w swoim obecnym kształcie) użycie obecnie obowiązujących przepisów może spowodować sytuację, w której inwestor i zamawiający...