Dzikie wysypiska odpadów Mimo postępów w gospodarce odpadami ciągle poważnym problemem są w Polsce dzikie wysypiska śmieci. Wciąż nie ma pełnego rozpoznania tego zjawiska, zwłaszcza w warstwie jego uwarunkowań. Można przyjąć, że charakter tego problemu na terenie dużych miast jest inny niż na terenach wiejskich, o niskim poziomie organizacji gospodarki odpadami. Próbę diagnozy tego zagadnienia na przykładzie Poznania podjęto w ramach działalności naukowo-dydaktycznej Centrum Edukacyjnego Ochrony Środowiska i Zrównoważonego Rozwoju na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu1. Celem przeprowadzonych badań było rozpoznanie terenów, gdzie w 2003 r. uporządkowano dzikie wysypiska śmieci oraz dokonanie typologii miejsc, w których dzikie wysypiska występują i odtwarzają się bądź pozostają „czyste” po uporządkowaniu. Uwzględniano przy tym m.in. typy sąsiedztwa oraz morfologię porzucanych odpadów i na tej podstawie poszukiwano prawidłowości oraz przesłanek do trwałego wyeliminowania tego procederu. O skali zjawiska w Poznaniu może świadczyć liczba 449 wysypisk, które uprzątnięto w latach 2003-2006. Powierzchnia i objętość Rozpoznaniem objęto 40 miejsc, z których odpady zostały uprzątnięte, oraz dodatkowo 34 istniejące dzikie wysypiska, wykryte podczas badań terenowych. Łączną powierzchnię funkcjonujących dzikich wysypisk objętych badaniami oszacowano na ok. 660 m2, a objętość znajdujących się tam odpadów na ok. 410 m3. Połowa spośród zlokalizowanych i zbadanych dzikich wysypisk to niewielkie nagromadzenia o powierzchni od 2...