W przypadku eskalacji konfliktu społecznego wokół planowanej inwestycji z dziedziny ochrony środowiska lub problemów z funkcjonującą instalacją, która generuje odory, prowadzenie dialogu ze społeczeństwem jest problematyczne i wymaga uruchomienia ekomediacji.

W praktyce czynności określane terminem ekomediacji odbiegają od kanonu procedur mediacyjnych i oznaczają zróżnicowane działania komunikacyjne mające na celu wznowienie dialogu i wypracowanie porozumienia pomiędzy inwestorem a społecznością lokalną zaangażowaną w konflikt.  Istotną rolę w przeprowadzeniu tego typu działań odgrywa osoba bezstronnego mediatora, który wraz z zespołem specjalistów przygotowuje i nadzoruje program komunikacji i dialogu społecznego adresowany do grup i osób zaangażowanych w konflikt wokół spornego przedsięwzięcia. Punktem wyjścia jest zazwyczaj diagnoza społeczna, czyli badanie z wykorzystaniem metod i technik socjologicznych mające na celu  zidentyfikowanie interesariuszy projektu, których udział w dialogu jest konieczny i pozwala na pozyskanie akceptacji dla celów planowanej inwestycji bądź też skuteczne wyjaśnienie przyczyn zaistniałych uciążliwości. Spór o oczyszczalnię Ekomediację omówimy na przykładzie sporu wokół projektu  modernizacji i rozbudowy oczyszczalni ścieków w jednym z największych miast w Polsce. Procedury związane z wydawaniem decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych rozpoczęły się na początku 2004 r. W trakcie formalnych konsultacji przeprowadzono wymagane prawem działania, które miały zapewnić udział społeczeństwa w tym przedsięwzięciu. Prowadził je inwestor – spółka wod-kan z wykorzystaniem wielu dostępnych sposobów informowania.  Niestety, dość szybko...