W Polsce funkcjonują pierwsze cztery nowoczesne spalarnie odpadów komunalnych, a kolejne dwie szykują się do rozpoczęcia prac. W jakich ilościach i na jakich warunkach tego typu obiekty przyjmują frakcję wysokokaloryczną? Kompleksowy system gospodarowania odpadami, funkcjonujący obecnie w Polsce, oparty jest głównie na instalacjach do mechaniczno-biologicznego przetwarzania (MBP). Szacuje się, że rocznie powstaje w nich 3-4 mln Mg frakcji wysokokalorycznej (preRDF i RDF) wydzielonej z odpadów komunalnych o wartości opałowej ok. 13-18 MJ/kg.

Frakcja kaloryczna (palna, energetyczna) wydzielona z odpadów komunalnych preRDF – nieoczyszczona tzw. nadsitówka – kod 19 12 12 RDF – oczyszczona i po standaryzacji – kod 19 12 10

Alternatywą specjalne spalarnie W styczniu tego roku dr hab. inż., Grzegorz Wielgosiński, prof. Politechniki Łódzkiej, w swoim artykule pt. „Spalarnie odpadów komunalnych w perspektywie 2020 r.”, opublikowanym w „Przeglądzie Komunalnym” wskazał, że duże nadzieje z zagospodarowaniem RDF pokładano w przemyśle cementowym, który od lat stosuje alternatywne paliwa wytworzone z odpadów. Jak wspomina profesor, gdy 15 lat temu cementownie rozpoczynały współspalanie takich paliw, wymagały one od dostawców wartości opałowej nie niższej niż 12 MJ/kg. Dziś nie są one zainteresowane wartością opałową mniejszą niż 20-22 MJ/kg. Takiego paliwa wszystkie polskie cementownie mogą przyjąć maksimum 1,5 mln Mg/r. Aby do wytworzenia paliwa alternatywnego dla cementowni wykorzystać RDF wytworzony...