Czy gatunki inwazyjne, będące zarazem gatunkami obcymi, powinny w naszych lasach występować, czy może należy je bezwzględnie eliminować jako osobniki zagrażające różnorodności biologicznej ekosystemów leśnych i powodujące zamieranie gatunków rodzimych?

Jednym z celów prowadzenia trwale zrównoważonej gospodarki leśnej, zapisanych w ustawie o lasach z 1991 r., jest „ochrona lasów, zwłaszcza lasów i ekosystemów leśnych stanowiących naturalne fragmenty rodzimej przyrody lub szczególnie cennych ze względu na zachowanie różnorodności przyrodniczej i zachowanie leśnych zasobów genetycznych”. Z kolei – zgodnie z art. 120 ustawy o ochronie przyrody z 2004 r. – „zabrania się wprowadzania do środowiska przyrodniczego oraz przemieszczania w tym środowisku roślin, zwierząt lub grzybów gatunków obcych”.

Jak dużo gatunków obcych?

Biologiczne inwazje obcych gatunków są obecnie wymieniane jako jeden z głównych czynników zagrażających różnorodności biologicznej. Pojawienie się gatunków obcego pochodzenia na danym terenie może nastąpić samoistnie (przy okazji przemieszczania się pojazdów i ładunków drogą morską, powietrzną lub lądową) lub też w wyniku zamierzonej działalności człowieka (celowe wprowadzanie danego gatunku obcego do ekosystemu rodzimego).

Początkowo do środkowej Europy sprowadzano obce gatunki drzew owocowych oraz drzew i krzewów ozdobnych wykorzystywanych w ogrodach i parkach. Ale już w XIX wieku sami leśnicy dla podwyższenia produkcyjności drzewostanów, zwiększenia różnorodności gatunkowej monokultur iglastych czy też poprawy warunków glebowych ubogich i...