Grunty leśne w planowaniu przestrzennym

Ekosystemy leśne są najbardziej złożonym układem przyrodniczym w warunkach klimatycznych Polski i w wyniku naturalnej lub wtórnej sukcesji osiągają klimaks, czyli stabilne stadium rozwoju biocenozy. Niestety, zakłócenia naturalne są potęgowane przez działalność człowieka, który dąży do rozwoju cywilizacyjnego kosztem głównie gruntów rolnych, ale też lasów.

Budowa domów, dróg i zakładów przemysłowych odbywa się głównie wokół głównych aglomeracji i ośrodków miejskich, gdzie tych lasów i tak jest mało. Ponadto przy inwestycjach liniowych (autostrady, gazociągi, infrastruktura energetyczna) również w dużej mierze cierpią grunty leśne, ponieważ mniej konfliktowo jest przeprowadzić te inwestycje przez grunty leśne, szczególnie Skarbu Państwa. I choć w okresie powojennym lesistość kraju zwiększyła się z 21% do prawie 30%, to w wielu gminach wokół dużych ośrodków miejskich ta lesistość spadła – i to głównie kosztem lasów prywatnych, przeznaczanych na budownictwo mieszkaniowe. Z jednej strony ludzie wycinają lasy pod domy, a z drugiej chcieliby mieszkać w lesie lub w jego pobliżu.

Szczególna rola lasów

Grunty leśne nie tylko są ważnym elementem różnorodności biologicznej, ale też odgrywają istotną rolę w poprawie jakości powietrza, stabilizują obieg wody, przeciwdziałając powodziom, zmniejszają zagrożenie suszą, są miejscem rekreacji oraz pełnią wiele innych ważnych funkcji ochronnych i gospodarczych. Lasy w powiązaniu z rzekami są ważnym...