Termiczna dysocjacja materii organicznej w warunkach beztlenowych od dawna stanowi jeden z najważniejszych sposobów przemysłowego przetwórstwa materii. Dlatego też naturalny wydaje się fakt, iż pojawiły się koncepcje zastosowania tego znanego i opanowanego w skali przemysłowej procesu do utylizacji odpadów, np. gumowych.

Zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 20 Ustawy z 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (DzU z 2010 r. nr 185, poz. 1243, z późn. zm.), przez termiczne przekształcanie odpadów rozumie się spalanie odpadów przez ich utlenianie oraz inne procesy termicznego przekształcania odpadów, w tym pirolizę, zgazowanie i proces plazmowy, o ile substancje powstające podczas tych procesów termicznego przekształcania odpadów są następnie spalane. W procesie pirolizy wskutek termicznego rozkładu struktury paliwa organicznego w warunkach beztlenowych otrzymujemy karbonizat, frakcję ciekłą i produkty gazowe. Udział poszczególnych form oraz ich skład zależy zarówno od rodzaju i składu wsadu, jak i od sposobu prowadzenia procesu pirolizy. Piroliza w pigułce Technologia ta znana jest od lat, bowiem znajduje ona zastosowanie m.in. w koksowniach. Proces wykorzystywany jest również na szeroką skalę do produkcji węgla drzewnego. Najbardziej zróżnicowane formy pirolizy oraz najszersze zastosowanie można odnaleźć w przemyśle chemicznym do odzyskiwania monomerów z polimerów w ramach recyklingu, a także do produkcji materiałów ceramicznych, kompozytów o osnowie ceramicznej lub węglowej wzmacnianych...