W praktyce realizacji inwestycji od lat ugruntowała się w Polsce instytucja inwestora zastępczego. W obowiązującym ustawodawstwie nie istnieją jednak żadne przepisy, które dotyczyłyby wprost tej problematyki, regulując definicję inwestora zastępczego, zakres jego praw i obowiązków czy zasady i granice odpowiedzialności.

Próbując definiować pojęcie inwestora zastępczego, należałoby uznać, że będzie to osoba prawna, osoba fizyczna czy inna jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której inwestor powierzył do wykonania określony zakres obowiązków, koniecznych do wykonania w związku z realizacją procesu inwestycyjnego, w tym również ten, o którym mowa w Ustawie z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. W praktyce można wyobrazić sobie sytuację, w której inwestor powierza inwestorowi zastępczemu wykonanie wszystkich czynności przy realizacji inwestycji, ograniczając się jedynie do określenia wymagań, jakie ma spełniać zrealizowana inwestycja.

W przypadku inwestycji realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego obowiązki inwestora zastępczego mogą polegać na wykonywaniu także określonych czynności związanych z przygotowaniem, udzieleniem czy też wykonywaniem zamówienia publicznego, wynikających z Ustawy z 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych (P.z.p.).

Umocowanie inwestora zastępczego

Z uwagi na brak odrębnych przepisów prawa regulujących zakres działania inwestora zastępczego w każdym przypadku zakres wykonywanych przez niego obowiązków wynikać będzie, co do zasady, z zawartej umowy. Kodeks cywilny w Księdze Trzeciej nie zawiera odrębnych uregulowań dla takiej...