Z praktycznego punktu widzenia prawidłowe zinterpretowanie pojęcia „przetwarzanie odpadów” często rodzi szereg wątpliwości. Jakiego rodzaju są to problemy?

Ustawa z 14 grudnia 2012 r. o odpadach (DzU z 2013 r. poz. 21, z późn. zm.) wymaga, co do zasady, aby podmioty prowadzące przetwarzanie odpadów posiadały na taką działalność zgodę właściwego organu administracji, czyli zezwolenie na przetwarzanie (art. 41). W decyzji należy określić miejsce oraz dopuszczoną metodę lub metody przetwarzania odpadów. Należy też wskazać proces przetwarzania, zgodnie z załącznikami nr 1 i 2 do ustawy, oraz opis procesu technologicznego z podaniem rocznej mocy przerobowej instalacji lub urządzenia, a w uzasadnionych przypadkach także godzinnej mocy przerobowej (art. 43 ust. 2 pkt 3). Dla prawidłowego uwzględnienia tego wymogu w treści decyzji wyjściowym elementem jest prawidłowe zinterpretowanie pojęcia „przetwarzanie odpadów”, co praktyce wcale nie tak rzadko stwarza problemy.

Kwalifikacja procesów

Dyrektywa ramowa 98/2008 (Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2008/98/WE z 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy – Dz. Urz. UE L 312 z 22 listopada 2008 r. s. 3 ze zm.) i ustawa o odpadach z 2012 r. uznały procesy odzysku, w tym recyklingu, a także proces unieszkodliwiania odpadów za procesy mieszczące się w szerszym pojęciu „przetwarzania odpadów”. Pojęcie zdefiniowane w...