Wybierając materiał, z którego ma być zbudowana sieć wodociągowa, należy zwrócić uwagę na walory eksploatacyjne rur (oddziaływanie na wodę do picia, łatwość wymiany elementów, możliwość renowacji), wytrzymałość konstrukcyjną, podatność na obciążenia i uszkodzenia, łatwość montażu (pracochłonność wykonania połączeń, ciężar rur), cenę materiału oraz zakres oferty techniczno-asortymentowej. Należy również pamiętać, że rury z PVC i PE mają mniejszy zakres średnic w porównaniu z rurami stalowymi czy żeliwnymi. Trwałość rur wodociągowych wiąże się z ich odpornością na korozję. Naturalnie odporne na korozję są tworzywa sztuczne. W przewodach żeliwnych i stalowych stosuje się natomiast powłoki ochronne na zewnętrznej i wewnętrznej ściance przewodu. Powłokę wewnętrzną najczęściej wykonuje się z cementu. Chroni on przed korozją, a przewody mają dzięki niemu małą chropowatość. Jako surowiec mineralny pochodzenia naturalnego nie wpływa negatywnie na jakość wody pitnej. Wkładka cementowa jest bardzo gładka, dlatego warunki przepływu są lepsze niż w nowej rurze bez wykładziny. Powłoki zewnętrzne zabezpieczają rurę przed korozyjnym działaniem gruntu, wód gruntowych oraz prądów błądzących. Ważna jest również wytrzymałość rur. Decyduje ona o tym, czy rury z danego materiału mogą zostać użyte do budowy przewodów w szczególnych warunkach gruntowych (np. w gruntach narażonych na obciążenia dynamiczne, przy pokonywaniu przeszkód terenowych). Największą wytrzymałość konstrukcyjną mają przewody z żeliwa sferoidalnego...