Wzrost cen ropy naftowej i zależność od importu nośników energii to główne czynniki mające wpływ na rozwój energetyki biomasowej oraz rynku biopaliw w Unii Europejskiej.

 Jednym ze sposobów na częściowe rozwiązanie tych problemów jest produkcja biopaliw z roślin energetycznych, rosnących na gruntach ornych i odłogowych. Problemy te w większym stopniu dotykają szybko rozwijających się gospodarek Azji Centralnej i Południowo-Wschodniej. To, co znacząco odróżnia te regiony od terenów UE, to lawinowo rosnące zapotrzebowanie na energię elektryczną i paliwa płynne, dużo większe zanieczyszczenie środowiska oraz ponad trzy-miliardowa populacja, której należy zapewnić pożywienie przy bardzo ograniczonych zasobach gruntów rolnych w przeliczeniu na jednego mieszkańca. Biomasa wodna Rozwiązaniem problemu wydaje się biomasa wodna – mikroalgi (glony) – jednokomórkowe organizmy wykorzystujące do wzrostu CO2 oraz energię słoneczną, które są zdolne do osiągania szybkich przyrostów biomasy. W sprzyjających warunkach gromadzą w swoich komórkach skrobię lub tłuszcze zbliżone do roślinnych, które mogą służyć do produkcji biopaliw. Wszystko to powoduje, że również kraje UE, w tym Polska, zaczynają się interesować tą branżą. Duże zainteresowanie mikroalgami jako źródłem biomasy do produkcji biopaliw po raz pierwszy odnotowano w czasach pierwszego kryzysu paliwowego, czego skutkiem był dwudziestoletni program naukowy – Aquatic Species Program (ASP) – amerykańskiego Departamentu Energii (US DOE)1. W ramach projektu wyizolowano i...