Sprawne i efektywne funkcjonowanie transportu jest niezbędne dla prawidłowego działania i rozwoju gospodarki oraz społeczeństwa. Dlatego kluczowe znaczenie ma zbudowanie odpowiedniej infrastruktury, pozwalającej na płynne i możliwie szybkie przemieszczanie się osób i ładunków, a następnie pozyskanie efektywnych energetycznie i bezpiecznych środków transportu.

Zbudowanie systemu transportowego spełniającego te wymagania nie jest zadaniem łatwym. Widocznym znakiem tych trudności były liczne problemy i niedomagania systemu transportowego w Polsce, ograniczające mobilność społeczeństwa, obniżające potencjał turystyczny, zwiększające koszty funkcjonowania transportu, a w konsekwencji obniżające konkurencyjność całej gospodarki. Dzięki akcesji do Unii Europejskiej Polska zyskała szansę zmniejszenia różnic w poziomie rozwoju infrastruktury, poprawienia spójności terytorialnej, zwiększenia poziomu konwergencji międzyregionalnej, a także zdecydowanego unowocześnienia eksploatowanego taboru, szczególnie w przewozach zbiorowych, i tym samym możliwość dogonienia krajów Europy Zachodniej.

Fundusze w okresie przedakcesyjnym i pierwszych latach członkostwa w UE

Przystąpienie Polski do Unii Europejskiej przypadło w czasie, kiedy budżet Wspólnoty był już ustalony i Polska mogła jedynie w niewielkim stopniu skorzystać ze środków pomocowych. W latach 2000-2006 nasz kraj otrzymywał głównie wsparcie pochodzące z funduszy przedakcesyjnych – Phare, ISPA i SAPARD, a następnie, po akcesji do UE w 2004 r., także z Funduszu Spójności (FS) i funduszy strukturalnych – Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego (EFRR) i Europejskiego Funduszu Społecznego, Europejskiego Funduszu Orientacji...