Czy możemy czuć się bezpiecznie? Powodzie w 1997 r. oraz w 2010 r. obnażyły nie tylko fatalny stan techniczny budowli hydrotechnicznych, ale też zaniedbania na poziomie zarządczym i legislacyjnym. Jaki jest obecny stan infrastruktury przeciwpowodziowej? Które inwestycje przeciwpowodziowe przysporzyły najwięcej problemów i jaka jest jeszcze skala potrzeb inwestycyjnych?

Ograniczanie ryzyka i zmniejszanie następstw powodzi to nadrzędne cele tzw. dyrektywy powodziowej, która została implementowana do polskiego prawa od 26 listopada 2007 r. (Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady nr 2007/60/WE z 23 października 2007 r. w sprawie oceny ryzyka powodziowego i zarządzania nim), oraz Ustawy z 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (DzU z 2017 r. poz. 1566). Dokument zaczął obowiązywać od początku tego roku, zastępując dotychczas obowiązującą ustawę z 18 lipca 2001 r. W celu zwiększenia zabezpieczenia przed powodzią w Polsce opracowane zostały także plany zarządzania ryzykiem powodziowym (PZRP) dla obszarów dorzeczy Odry, Wisły oraz Pregoły (rzeka w rosyjskim obwodzie kaliningradzkim). Plany te zostały przyjęte w formie rozporządzeń Rady Ministrów z 18 października 2016 r. w sprawie przyjęcia planów zarządzania ryzykiem powodziowym dla tych obszarów. PZRP obejmują wszystkie aspekty zarządzania ryzykiem powodziowym – zapobieganie, ochronę, przygotowanie, odbudowę oraz analizy po powodzi, ze szczególnym uwzględnieniem działań służących zapobieganiu powodzi i ochronie przed powodzią...