Przepisy finansowo-prawne Ustawy z 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (DzU z 2012 r. poz. 460 – P.o.ś.) o charakterze sanacyjnym w odniesieniu do składowania odpadów posługują się przede wszystkim trzema pojęciami. Niezgodne z prawem deponowanie odpadów przekłada się zatem na zróżnicowanie skutki prawne w zakresie tzw. opłat podwyższonych i administracyjnych kar pieniężnych.

P.o.ś., a konkretnie jego przepisy sankcyjne, mówią zasadniczo o trzech niedozwolonych praktykach dotyczących deponowania odpadów. Jest to składowanie odpadów „w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym” (art. 293 ust. 3), „bez uzyskania decyzji zatwierdzającej instrukcję eksploatacji składowiska odpadów” (art. 293 ust. 1) oraz deponowanie powodujące „naruszenie warunków decyzji zatwierdzającej instrukcję eksploatacji składowiska odpadów” (art. 298 ust. 1 pkt 4). Zróżnicowane skutki prawne Tym samym – z punktu widzenia zastosowania instrumentów finansowo-prawnych – nieprawidłowe deponowanie odpadów może przybrać dwie formy. Pierwsza to składowanie w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym. W sytuacji składowania odpadów w niewłaściwym miejscu, ocenie podlega w zasadzie (choć nie tylko) etap lokalizacji i budowy składowiska. Innymi słowy, składowanie w miejscu na ten cel nieprzeznaczonym zachodzi zawsze, jeżeli nie powstał obiekt budowlany zwany składowiskiem odpadów. Druga z nieprawidłowych form deponowania zachodzi wówczas, gdy istnieje już odpowiedni obiekt, lecz składowanie prowadzone jest w sposób naruszający zasady prawidłowej eksploatacji składowiska,...