Kwietniowa nowelizacja ustawy Prawo ochrony środowiska (P.o.ś) wprowadziła nowe regulacje związane z ochroną jakości powietrza. Tym samym do polskiego porządku prawnego zostały transponowane przepisy tzw. dyrektywy CAFE (opisanej w poprzednim wydaniu „Przeglądu Komunalnego”).

Nowelizacja nie zmienia zasadniczej konstrukcji systemu jakościowej ochrony powietrza, realizowanej według koncepcji wspólnych dla różnych elementów środowiska i opartej na trzech podstawowych założeniach. Pierwsze z nich przewiduje konieczność prawnego ustalenia wiążących wymagań jakościowych dla danego elementu środowiska, czyli w tym przypadku powietrza atmosferycznego (pod takim określeniem rozumiane jest powietrze na zewnątrz budynków i poza terenami zakładów przemysłowych; dyrektywa CAFE używa tu sformułowanie „powietrze troposferyczne”). Drugie z założeń dotyczy obowiązku prowadzenia monitoringu przestrzegania ustalonych wymagań jakościowych, a kolejne – konieczności podejmowania przeciwdziałań w przypadku stwierdzenia, w wyniku prowadzonego monitoringu, naruszenia obowiązujących wymagań co do stanu jakościowego danego elementu środowiska. Odrębną kwestią (w sensie poddania osobnej regulacji prawnej), ale ściśle powiązaną i uzupełniającą całą konstrukcję, stanowią rozwiązania określające odpowiedzialność prawną podmiotów, których działania spowodowały naruszenie wymagań jakościowych. Wprowadzone nowelizacją zmiany modyfikują poszczególne elementy przedstawionego schematu, głównie poprzez doprecyzowywanie czy też uzupełnianie ustanowionych już instrumentów prawnych. Dookreślone zostały także przepisy kompetencyjne, ustalające zadania różnych organów administracji publicznej, służące realizacji poszczególnych założeń. Standardy jakości środowiska W systemie ochrony jakościowej określenie wymagań jest realizowane poprzez ustanowienie parametrów...