Ustawa o zmianie ustawy o recyklingu pojazdów zmienia zaledwie jeden artykuł – 14. Jednak modyfikacja ta ma bardzo duży ciężar gatunkowy z punktu widzenia przedsiębiorców, którzy są zobowiązani do ponoszenia opłaty za brak sieci. Nowela weszła w życie 10 października br1. Zamiast kompleksowej nowelizacji ustawy dokonano niewielkiej zmiany, choć nie jest to największy mankament. Nowelizacja dotyczy opłaty za brak sieci, w związku z czym zasadne jest przedstawienie „pierwotnego” obowiązku, a więc zapewnienia sieci. Zgodnie z art. 11 ustawy wrakowej wprowadzający pojazd jest obowiązany zapewnić sieć zbierania pojazdów, zwaną dalej „siecią”, obejmującą terytorium kraju w taki sposób, aby właściciel miał możliwość oddania pojazdu wycofanego z eksploatacji do punktu zbierania pojazdów lub stacji demontażu, położonych w odległości nie większej niż 50 km w linii prostej od miejsca zamieszkania albo siedziby właściciela pojazdu, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1, a więc podmiotów, które dokonują wprowadzenia na terytorium kraju nie więcej niż 1000 pojazdów. Ta ostatnia kategoria podmiotów, jeżeli jednak zdecyduje się na zapewnianie sieci, a nie wywiąże się z niego, będzie zobowiązana do ponoszenia opłaty za jej brak2. Zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy wrakowej wprowadzający pojazd może zapewnić sieć na podstawie umów z przedsiębiorcami prowadzącymi stacje demontażu. Przed nowelizacją Art. 14 ust. 1 ustawy...