Zawarcie umowy z podmiotami ubiegającymi o przyłączenie do sieci ma umocowanie prawne.

Ustawa Prawo energetyczne (P.e.) z 10 kwietnia 1997 r. (DzU 1997 nr 54, poz. 348, ze zm.) nakłada na przedsiębiorstwa energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych bądź energii generalny obowiązek zawarcia umowy z podmiotami ubiegającymi się o przyłączenie do sieci. Obowiązek ma charakter publicznoprawny i należy go rozumieć jako powinność podjęcia przez przedsiębiorstwo energetycznego rokowań z podmiotem ubiegającym się o przyłączenie do sieci, ukierunkowanych na zawarcie i ustalenie treści umowy. Energię elektryczną uznaje się za podstawowe dobro, które jest niezbędne do zaspokajania potrzeb ludności oraz funkcjonowania gospodarki krajowej, co uzasadnia nadanie obowiązkowi nałożonemu na przedsiębiorstwa charakteru powszechnego. Jednakowe prawa Obecnie nie budzi wątpliwości to, iż obowiązek zawarcia umowy o przyłączenie może powstać w odniesieniu do każdego podmiotu, który ubiega się o przyłączenie do sieci, a nie tylko odbiorcy. Zarówno odbiorcy, jak i wytwórcy energii elektrycznej mają jednakowe prawa w zakresie żądania przyłączenia ich do sieci, co wynika wprost z brzmienia art. 7 ust. 1 P.e., w którym ustawodawca posługuje się pojęciem podmiotu ubiegającego się o przyłączenie do sieci, nie zaś odbiorcy. Publicznoprawny obowiązek obliguje przedsiębiorstwa energetyczne do przyłączania do sieci podmiotów na zasadzie równoprawnego traktowania, jeżeli istnieją techniczne i ekonomiczne warunki przyłączenia...