Przemysł mięsny wytwarza w krajach Unii Europejskiej ok. 18 mln ton odpadów rocznie. Ocena wpływu na środowisko całej gospodarki ubocznymi produktami pochodzenia zwierzęcego jest zdecydowanie pozytywna. Paradoksalnie jednak poprzez pryzmat emisji odorów bardzo źle postrzegana jest – niezbędna z punktu widzenia zapobiegania zanieczyszczaniu środowiska – przemysłowa utylizacja odpadów mięsnych. Nowoczesne rozwiązania technologiczne umożliwiają eliminację emisji odorów i innych zagrożeń dla środowiska. Traktując kompleksowo problem wykorzystania ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego, można pokazać możliwość przekształcenia ich utylizacji w systemy produkcyjne nazywane czystszymi (ekologicznie) technologiami. Gospodarka odpadami mięsnymi Metoda postępowania z konkretnym produktem pochodzenia zwierzęcego zależy od kategorii, do której on należy. Z kolei kwalifikacja do poszczególnych kategorii opiera się na określeniu zagrożenia, jakie stwarza dany odpad. Wszystkie elementy ciał zwierząt podejrzanych o możliwość zakażenia chorobą BSE należą do pierwszej kategorii odpadów szczególnego ryzyka (materiał SRM). Materiał drugiej kategorii stanowią uboczne produkty zwierzęce (odchody i treść przewodu pokarmowego), zwierzęta padłe z przyczyn innych niż ubój i produkty pochodzenia zwierzęcego zawierające pozostałości leków weterynaryjnych. Odproteinowane i odtłuszczone kości – obok skóry, kopyt, rogów, szczeciny świń i piór, krwi pozyskanej od zwierząt innych niż przeżuwacze czy też elementów ubijanych zwierząt, uznanych za zdatne do spożycia oraz takich, które zostały odrzucone jako niezdatne do spożycia przez ludzi i nie...