Cmentarze i wypełniające je groby to miejsca pamięci, czci i szacunku dla zmarłych. Przypominają nam o przemijaniu życia, a także są żywymi śladami, jakie pozostawiły po sobie kolejne pokolenia. To także miejsca szczególnie związane z daną miejscowością, regionem kulturowym, społeczeństwem czy historią lokalną bądź ogólnokrajową oraz eksponują sztukę oddziałującą na poczucie estetyki społeczeństwa.

Ważnym elementem cmentarzy jest wypełniająca je zieleń wysoka i niska, stanowiąca jednocześnie ważne ogniwo w całym systemie zieleni miast. Wysoka stwarza nastrój ciszy, spokoju i piękna, pełni także funkcję izolacyjną. Często spotykane żywopłoty są tłem dla nagrobków, stanowią obrzeżenia dla kwater. Zieleń niska (rośliny jednoroczne, dwuletnie i byliny) wraz z jej symbolicznym znaczeniem to podstawowe tworzywo wypełniające przestrzeń wokół nagrobków, a niekiedy sam nagrobek. Jest to równie najbardziej dekoracyjna i barwna część cmentarza.   Zagospodarowanie miejsca pochówku Zagospodarowanie miejsc pochówku nie jest sprawą prostą i jednoznaczną, gdyż zależy w głównej mierze od rodzaju nagrobka. W Polsce najczęściej spotyka się groby indywidualne oraz rodzinne (ziemne, murowane lub kamienne), rzadziej groby urnowe (ziemne lub murowane) i kolumbaria (nisze w ścianach urnowych). Większość współczesnych cmentarzy w Polsce charakteryzuje się wielką różnorodnością nagrobków oraz brakiem ogólnej koncepcji przestrzenno-plastycznej. Najczęściej spotykaną formą zagospodarowania kwatery jest duży betonowy lub kamienny nagrobek z niewielką przestrzenią wewnątrz lub wokół niego...