Z rozważań przeprowadzonych w lipcowym numerze „Przeglądu Komunalnego” wysuwa się wniosek, że odpady przekształcone do postaci umożliwiającej ich spalenie, czyli uzyskujące charakter paliwa alternatywnego, co do zasady pozostają odpadami i powinny być dalej zagospodarowane na zasadach przewidzianych przepisami o odpadach. Wobec powyższego pojawia się tu kilka problemów, na które warto zwrócić uwagę, analizując je w szczególności w świetle zapisów projektu nowej ustawy o odpadach, skierowanego 29 maja br. do Sejmu.

W zagospodarowaniu odpadów istotne znaczenie mają często procesy ich wstępnego przygotowania do ostatecznego przetworzenia. Dyrektywa nr 2008/90/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 19 listopada 2008 r. w sprawie odpadów oraz uchylająca niektóre dyrektywy (Dz. Urz. UE z 22 listopada 2008 r. L 312/3) w odniesieniu do odpowiedzialności za przeprowadzenie takich działań przyjmuje konstrukcję znaną już z Rozporządzenia nr 1013/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z 14 czerwca 2006 r. w sprawie przemieszczania odpadów (Dz. Urz. UE z 12 lipca 2006 r. L 190/1, z późn. zm.). Zakłada ona, że w sytuacji, w której przekazano odpady celem ich wstępnego przetworzenia do innego podmiotu, odpowiedzialność za ostateczne zagospodarowanie pozostaje przy podmiocie (wytwórcy lub posiadaczu odpadów), zasadniczo zobowiązanym do ich przetworzenia (ostatecznego zagospodarowania). Państwa członkowskie mogą jednak określić warunki odpowiedzialności i ustalić, w jakich przypadkach...