Gmina ma obowiązek zapewniać lokale socjalne i lokale zamienne, a także zaspokajać potrzeby mieszkaniowe gospodarstw domowych o niskich dochodach. Jedną z alternatywnych form samorządowych inwestycji mieszkaniowych w tym obszarze może być partnerstwo publiczno-prywatne.

Polityka mieszkaniowa jest przedmiotem zainteresowania władz publicznych w każdym państwie. Jednak od ok. 20 lat obserwujemy odchodzenie od centralnej polityki mieszkaniowej na rzecz zwiększenia zadań samorządów terytorialnych. Problem zapewnienia „dachu nad głową” w Polsce, poza komercyjnym rynkiem mieszkaniowym, przekazany został na poziom samorządu gminnego. To gmina w ramach zadań własnych zobowiązana jest (art. 4 Ustawy z 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego, t.j. DzU z 2014 r. poz. 150 – dalej: u.o.p.l.) do tworzenia warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej.

Gmina ma obowiązek zapewniać lokale socjalne i lokale zamienne, a także zaspokajać potrzeby mieszkaniowe gospodarstw domowych o niskich dochodach. W celu realizacji tych zadań gmina może tworzyć i posiadać zasób mieszkaniowy (art. 20 ust. 1 u.o.p.l.). Gmina może ubiegać się o wsparcie takich projektów z programów rządowych (obecnie – z Funduszu Dopłat), ale wsparcie to ma zawsze ograniczony charakter i wymaga zaangażowania środków własnych, których dostępność również jest coraz bardziej ograniczona.

Gmina może wykonywać ww. zadania w inny sposób...