W planowaniu przestrzennym znajdziemy wiele przypadków, kiedy instytucją rozstrzygającą w danej sprawie będzie decyzja administracyjna. Przy braku planów miejscowych mamy decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Plany miejscowe i decyzje lokalizacyjne będą przedmiotem oceny przy wydawaniu pozwoleń na budowę.

Przykłady takie można mnożyć, co pokazuje, że postępowanie administracyjne jest niewątpliwie ważnym elementem związanym z planowaniem przestrzennym. Związki z planowaniem przestrzennym mają chociażby decyzje o środowiskowych uwarunkowaniach czy też rozstrzygnięcia inwestycyjne (np. zezwolenie na realizację inwestycji drogowej). Może to trochę źle, że tak dużo kwestii uzależnione jest od subiektywnych decyzji administracyjnych. W sytuacji, gdy chodzi o ochronę ładu przestrzennego, oparcie całego systemu na administracyjnych, suchych nakazach i zakazach nie wydaje się chyba właściwe. Ale do momentu ewentualnych zmian trzeba w wielu przypadkach dobrze znać reguły postępowania administracyjnego. Mają one bowiem znaczący wpływ na cały system planistyczny (niezależnie od tego, czy nam się to podoba, czy też nie).

Obowiązkowe uzasadnienie

W tym kontekście można zwrócić uwagę na kilka zagadnień. Pierwsze z nich to zakres decyzji administracyjnej. Ważnym elementem każdej decyzji będzie uzasadnienie prawne i faktyczne. Nie oznacza to, że organ wydający decyzję (np. decyzję o warunkach zabudowy) ma dany przepis tylko przytoczyć i na tym – zadowolony – poprzestać (a taka sytuacja ma...