W branży energetycznej za małe elektrownie wiatrowe uważa się te, których moc nie przekracza średnio 40-50 kW.

Elektrownie przydomowe o większej mocy podlegają procedurze lokalizacji, która została uregulowana w ustawie o zagospodarowaniu i planowaniu przestrzennym. Co do zasady określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu winno następować w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Plan miejscowy, stanowiący akt prawa miejscowego, jest uchwalany przez radę gminy. Określa on przeznaczenie nieruchomości znajdujących się na terenie danej gminy. Jeśli planowana inwestycja odpowiada przeznaczeniu danej nieruchomości, określonemu w planie miejscowym, właściciel gruntu może wystąpić o wydanie pozwolenia na budowę, bez konieczności uzyskiwania decyzji o warunkach zabudowy. W przypadku braku planu miejscowego przed wystąpieniem o pozwolenie na budowę konieczne jest uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy (decyzja WZ), która określi, jaki obiekt i na jakich warunkach może powstać na terenie danej nieruchomości. Warunki do spełnienia Jednym z warunków, które inwestycja musi spełniać, aby organ mógł ustalić warunki zabudowy jest to, iż teren objęty wnioskiem nie może wymagać uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest on objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc. Zgoda na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych, zgodnie z ustawą o ochronie gruntów rolnych, jest wymagana, gdy zwarty...