Poszczególne gatunki drzew w różny sposób reagują na przesadzanie. Do drzew starszych, które dobrze znoszą przesadzanie, zaliczyć możemy: lipę, klon i dąb. Źle natomiast w starszym wieku reaguje: buk, grab, orzech, brzoza, morwa oraz miłorząb. Przyjmuje się, że drzewa w wieku do 5 lat od chwili wyprodukowania ich w szkółkach to drzewa młode, tak więc sadzi się je bez bryły korzeniowej. Wyjątek stanowią drzewa iglaste i zimozielone, które zawsze sadzi się z bryłą korzeniową. Pozostałe rośliny, a więc drzewa w wieku powyżej 5 lat, traktowane są jako drzewa starsze i w przypadku konieczności ich przeniesienia w inne miejsce zawsze muszą być przesadzane z bryłą korzeniową. Im drzewo starsze, tym istnieje większe ryzyko jego nieprzyjęcia się na nowym miejscu. Stwierdzono pewną zależność pomiędzy średnicą pnia a minimalną średnicą bryły korzeniowej, niezbędnej do przeniesienia wraz z drzewem. Z tego też powodu wynikają trudności techniczne w przypadku przesadzania drzew o znacznych średnicach pnia. Dla przykładu drzewo o średnicy pnia 1 m wymaga bryły korzeniowej o promieniu 3 m (średnicy 6 m) i grubości 1,5 do 2 m, przez co waga takiej bryły to ok. 60 ton. Rys. 1. W celu zrównoważenia utraconej masy korzeni podczas przesadzania należy zredukować koronę o 20-30 % Determinanty Do bardzo ważnych elementów,...