Zagadnienie recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji wymaga uwzględnienia cyklu życia pojazdu. W szerokim ujęciu można wyróżnić jego cztery główne fazy: projektowanie, wytwarzanie, eksploatacja oraz usuwanie z użytkowania. Projektowanie jest fazą częściowo „wirtualną”, ponieważ do momentu budowy prototypu pojazd i jego specyfikacja powstaje wyłącznie w środowisku informatycznym. Na etapie projektowania oddziaływanie na środowisko naturalne jest niewielkie – w pozostałych znaczne i zróżnicowane. Problem odpadów w różnym stopniu dotyczy wszystkich faz w cyklu życia pojazdu. Jednocześnie nasila się on na ostatnim etapie – usuwania z użytkowania, w którym cały pojazd jest traktowany w kategorii złożonego źródła zanieczyszczeń. W cyklu życia pojazdu można wyróżnić szereg czynników mających znaczny wpływ na prowadzenie zrównoważonej polityki gospodarczej przez przemysł motoryzacyjny. Jednym z takich elementów jest zużycie wody, które wiąże się ze sferą produkcyjną oraz z myciem pojazdów. Z kolei w procesach wytwórczych i montażowych oraz w fazie użytkowania zużywana jest energia. Następny czynnik to jakość powietrza, która ulega obniżeniu, gdyż w fazie wytwarzania i użytkowania pojazdu dochodzi do emisji m.in. NOx i SO2. Równie istotne są odpady powstające w fazie wytwarzania, eksploatacji oraz usuwania całego pojazdu. Na dalsze czynniki składają się uwarunkowania ekonomiczne – inwestycje, badania i rozwój, zatrudnienie (w tym sprzedaż), obsługa serwisowa, ubezpieczenia i kursy...