Mimo że proces kompostowania biomasy jest procesem naturalnym, aby pozyskać odpowiednią jakość końcowego produktu, czyli kompostu, na dużą skalę, należy zastosować techniczną pomoc. Kompostowanie na skalę przemysłową wymaga nie tylko wiedzy i doświadczenia pracowników kompostowni, ale także odpowiedniej techniki, gwarantującej spełnienie podstawowych kryteriów dla pozyskania dobrego produktu. O właściwościach kompostu decydują jakość składników, pochodzenie biomasy i stopień jej zanieczyszczenia niepożądanymi substancjami (metalami ciężkimi, plastikiem, szkłem itp.) oraz kompozycja pryzmy lub wsadu, wyrażana stosunkiem węgla do azotu (C:N = 30:1) i gęstością, która nie powinna przekraczać 0,7 Mg/m3. Ponadto na jego właściwości mają wpływ też warunki procesu i jego przebieg: napowietrzenie, wilgotność maksymalna i minimalna temperatura oraz homogenizacja materiału. Temperatura zależy od przebiegu procesu, który jest sterowany ilością tlenu (napowietrzanie) i wilgotnością (zraszanie). Musi ona osiągnąć odpowiednią wysokość przez odpowiednio długi czas, aby zapewnić higienizację, czyli obumarcie organizmów patogennych (bakterii, wirusów, grzybów) oraz nasion chwastów. Zbyt wysoka temperatura zabija także te mikroorganizmy, które stanowią o jakości kompostu w okresie jego dojrzewania i nawożenia nim. Ich obumieranie pozostawia pole do działania grzybom, które czynią kompost bezwartościowym. Istotne jest też dojrzewanie i składowanie kompostu. Odpowiednia jakość kompostu jako nawozu zależy od stopnia jego dojrzałości. Nadmierne wysuszenie materiału zatrzymuje procesy dojrzewania, a nadmierna ilość wody...