Wyrównawczo-zapasowe zbiorniki wodociągowe w średnich i dużych miastach zgrupowane są z reguły w zespoły współpracujących zbiorników o różnych wielkościach, wieku, kształtach, wyposażeniu, hydraulice przepływu i wymaganiach obsługi. Stan ten jest odbiciem historii rozwoju miasta, techniki oraz warunków sanitarnych.

Wodociągowe zbiorniki sieciowe stanowią ważny składnik systemu dystrybucji wody, decydujący o jego niezawodności1. Wraz z rozwojem miasta oraz potrzebą zapewnienia dostawy wody dla rosnącej liczby odbiorców, wymagane są coraz większe pojemności magazynowe zbiorników, zwiększające bezpieczeństwo i niezawodność dostawy wody2. Dywersyfikacja magazynowych rezerw wody wskazana jest ze względów bezpieczeństwa, natomiast najkorzystniejsza lokalizacja zbiorników to okolice środka ciężkości poboru wody3. Punkt ten wraz z kierunkiem planowanej oraz rzeczywistej rozbudowy miasta ulega przesunięciu. Lokalizacja zbiorników podziemnych jest zwykle podyktowana warunkami fizjograficznymi już w okresie budowy pierwszego zbiornika sieciowego. Jeśli kierunek rozbudowy miasta przechodzi przez lokalizację pierwszego zbiornika, wówczas nowe zbiorniki powstają w bezpośrednim sąsiedztwie już istniejących. Wyrównawczo-zapasowe zbiorniki wodociągowe w średnich i dużych miastach zgrupowane są z reguły w zespoły współpracujących zbiorników o różnych wielkościach, wieku, kształtach, wyposażeniu, hydraulice przepływu i wymaganiach obsługi. Miasta mogą posiadać kilka takich zespołów zbiorników. Wodociągowy powinien zapewniać: spełnienie wymagań jakościowych stawianych wodzie do spożycia, właściwą pojemność retencyjną z uwzględnieniem potrzeb przeciwpożarowych oraz uniknięcie akumulacji zanieczyszczeń mineralnych w zbiorniku. Ważne jest zapewnienie...