Konieczność podnoszenia poziomu bezpieczeństwa energetycznego kraju i wzrost świadomości ekologicznej w znacznej mierze wpływają na rozwój tzw. zielonej energii, czyli na metody uzyskiwania energii z jej odnawialnych źródeł (OZE). Należą do nich: energia wiatru, promieniowania słonecznego, geotermii, fal, prądów i pływów morskich oraz pozyskiwana z biomasy czy biogazu (wysypiskowego bądź powstałego w procesach odprowadzania lub oczyszczania ścieków).   Wstąpienie Polski do Unii Europejskiej pociągnęło za sobą konieczność pełnego dostosowania krajowych regulacji dotyczących OZE do zasad unijnych, a w szczególności do postanowień dyrektywy 2001/77/WE. Uchwalono więc ustawy Prawo energetyczne oraz Prawo ochrony środowiska, które doprowadziły do zmian korzystnych dla podsektora odnawialnych źródeł energii elektrycznej. Istotną zmianą było umożliwienie sprzedaży świadectw pochodzenia, będących dokumentami potwierdzającymi wytworzenie określonej ilości energii elektrycznej w źródle odnawialnym, niezależnie od sprzedaży energii elektrycznej. Wiąże się z tym nałożenie obowiązku zakupu energii elektrycznej, wytworzonej z OZE, na przedsiębiorstwa energetyczne, sprzedające energię elektryczną odbiorcom końcowym. Zgodnie z zobowiązaniem wynikającym z Traktatu Akcesyjnego, wartość OZE w produkcji energii w Polsce powinna wzrosnąć do 7,5% w 2010 r. Natomiast ze sprawozdania prezesa Urzędu Regulacji Energetyki wynika, że udział energii elektrycznej wytwarzanej z OZE w 2009 r. wyniósł 5,44%. Aktualnie obowiązująca Dyrektywa 2009/28/WE z 23 kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych,...