Zakres miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego w zróżnicowanym zakresie może powodować pewne dylematy i wątpliwości. Niektóre z nich są trudne do jednoznacznego, niebudzącego wątpliwości rozwiązania. Dotyczy to między innymi kwestii związanej z ujęciem w planie scaleń i podziałów nieruchomości.

Artykuł 15 ust. 2 pkt 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi, że w planie miejscowym określa się obowiązkowo szczegółowe zasady i warunki scalania i podziału nieruchomości objętych planem miejscowym. Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 3 pkt 1 wskazanej ustawy, „w zależności od potrzeb” w planie miejscowym określa się granice obszarów wymagających przeprowadzenia scaleń i podziałów. W rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z 23 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego doprecyzowano, że w ramach zasad i warunków scaleń i podziałów chodzi o określenie parametrów działek uzyskiwanych w wyniku scalania i podziału nieruchomości, w szczególności minimalnych lub maksymalnych szerokości frontów działek, ich powierzchni oraz określenie kąta położenia granic działek w stosunku do pasa drogowego. W tym miejscu należy podkreślić, że obowiązkowo trzeba oddzielać od siebie dwie procedury: scalenia i podziały nieruchomości oraz ewidencyjne podziały nieruchomości.

Określenie zasad

Tak również wskazał Wojewoda Łódzki w rozstrzygnięciu nadzorczym z 23 kwietnia 2015 r. (PNK-I.4131.250.2015, Legalis). Organ nadzoru uznał tam, że należy odróżnić...