Przychody w 2011 r. na poziomie 346,8 mln euro przy wolumenie 680,7 tys. ton wygenerował rynek dla substancji chemicznych, takich jak koagulanty, flokulanty, substancje hamujące powstawanie kamienia czy korozji, substancje odpieniające i przeciwwapienne, regulatory pH, substancje dezynfekujące, produkty biobójcze oraz chemikalia usuwające śladowe ilości metali szlachetnych i ciężkich.

Z kolei światowy rynek remediacji wody z metali ciężkich w 2014 r. został oszacowany na kwotę 9 mld dolarów przez Bluefield Research. W perspektywie pięciu lat oczekiwany jest jego wzrost do 17 mld dolarów. Głównymi czynnikami rozwoju rynku jest światowy niedobór wody, rozwój gospodarczy oraz zaostrzanie norm środowiskowych.

Metody służące oczyszczaniu wód zawierających toksyczne dla środowiska związki nieorganiczne podzielić można na systemy pasywne i systemy aktywne. W grupie metod pasywnych wyróżnia się: systemy alkalizujące z wykorzystaniem złóż wapiennych, systemy hydrofitowe wzorowane na naturalnych ekosystemach podmokłych, reaktory biochemiczne i przepuszczalne bariery aktywne. W ramach systemów aktywnych usuwanie zanieczyszczeń z wody i ścieków dokonywane jest w oparciu o: zaawansowane utlenianie, wymianę jonową, strącanie chemiczne czy elektrochemiczne depozytowanie, techniki membranowe, odwróconą osmozę, system oparty na obracających się cylindrach, a także elektrokoagulację i koagulacjo-flokulację.

Zalety i wady

Zróżnicowanie wynika z ich dedykowania do usuwania konkretnych zanieczyszczeń. Względnie wysoki koszt tych technologii stanowi istotną barierę ekonomiczną szczególnie w krajach rozwijających się....