Polska, która stała się stroną Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Zmian Klimatu, zobowiązana jest do opracowania i wdrożenia strategii stabilizacji, a później redukcji emisji gazów cieplarnianych i adaptacji do oczekiwanych zmian klimatu działów gospodarki najbardziej zależnych od warunków klimatycznych. Polska emituje około 2% globalnej ilości CO2, przede wszystkim w wyniku spalania węgla, a więc problem redukcji emisji tego gazu ma poważne znaczenie gospodarcze. Energetyka konwencjonalna, oparta o paliwa kopalne – węgiel kamienny i brunatny, gaz ziemny i olej opałowy – jest odpowiedzialna za gros emisji zanieczyszczeń powietrza. Pyły i gazy emitowane przez energetykę tradycyjną są odpowiedzialne za zmiany klimatyczne (dwutlenek węgla i tlenki azotu) oraz za kwaśne deszcze (dwutlenek siarki i tlenki azotu). Paliwa te będą jednak jeszcze długo podstawowym nośnikiem energii w Polsce [Rys.: Zasoby energii wiatru w Polsce]. Obecnie idea zrównoważonego rozwoju staje się wyznacznikiem przemian społecznoekonomicznych, które w tak dużym zintensyfikowaniu zachodzą w gospodarce polskiej. Jego realizacja to zespół przedsięwzięć o charakterze strategicznym, od społeczno-politycznych do usprawniania zarządzania ochroną środowiska i innymi...