Balijskie ogrody świątynne nie mają sobie równych w świecie. Mimo że otaczają świątynie hinduskie, przywodzą śmiałe założenia ogrodów buddyjskich. Sztuka ogrodnicza, podobnie jak architektura, wypracowała na wyspie swój jedyny i niepowtarzalny styl - balijski.

Balijczycy, jako jeden z licznych narodów Indonezji, na każdym kroku podkreślają swoją odrębną kulturę. Czują się pełnoprawnymi i ważnymi mieszkańcami kraju, ale sytuację tę traktują raczej jako swobodną przynależność, a nie uległość. Mimo że w szkołach dzieci uczy się głównie w języku indonezyjskim, to język balijski jest wszędzie żywy. Przede wszystkim w świątyniach, które tak jak przed setkami lat, tak i dziś są własnością hinduistów.

Początkowo cała Indonezja była – jak i większość świata – bezwyznaniowa lub oscylowała wokół animizmu. W miarę rozwoju techniki i transportu na dzisiejsze wyspy Indonezji zaczęli docierać kupcy z zamorskich Indii, którzy zaszczepili na wyspach hinduizm oraz buddyzm. Wraz z rozwojem kultur światowych i promowania wiar monoteistycznych (islam, chrześcijaństwo) większość narodów zamieszkujących Indonezję, tym razem za sprawą kupców arabskich, przyjęła islam.

Buddyjsko-hinduistyczna Jawa (główna wyspa archipelagu) po czasie przekształciła się w główną – obok Sumatry – wyspę wyznawców islamu. Hinduiści, którzy chcieli pozostać przy starej wierze, zmuszeni zostali do opuszczenia Jawy i osiedlili się na pobliskiej wyspie Bali. W taki sposób Bali stała się...