Dezintegracja osadów ściekowych jest relatywnie nowym elementem technologii przetwarzania osadów w oczyszczalniach ścieków, a jej znaczenie systematycznie rośnie. Istota tego procesu opiera się na poddawaniu części strumienia osadowego działaniu wysokiego ciśnienia lub ultradźwięków, co skutkuje rozbijaniem wiązań tworzących strukturę osadów i komórek bakterii. Osad poddawany dezintegracji jest bardziej podatny na fermentację, czego efektami są zwiększenie produkcji biogazu, będącego nośnikiem energii odnawialnej, oraz redukcja ilości osadu przefermentowanego. Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji (PWiK) w Dąbrowie Górniczej po szczegółowej analizie dostępnych na rynku ofert zakupiło i – w listopadzie 2008 r. – zainstalowało urządzenie do dezintegracji, działające w oparciu o technologię ultradźwiękową. W 2009 r., po zakończeniu wstępnej eksploatacji, rozpoczęto badania ukierunkowane na określenie rzeczywistej i optymalnej efektywności pracy dezintegratora. Ze względu na fakt, iż procesy fermentacji osadów charakteryzują się dużą bezwładnością oraz zmiennością sezonową, testy realizowano od lipca 2009 r. do października 2010 r. Uzupełnieniem tych badań było podjęcie współpracy z Wydziałem Inżynierii Środowiska Politechniki Krakowskiej w celu przeprowadzenia analizy porównawczej fermentacji metanowej po to, by wyznaczyć optymalny punkt pracy systemu dezintegracji. Wszystkie badania były finansowane i realizowane na zlecenie właściciela PWiK-u, którym jest Reńsko-Westfalski Producent Energii Elektrycznej (znany szerzej jako RWE – przyp. red.), w ramach projektu badawczo-rozwojowego pn. „Dezintegracja osadów jako technologia...