Nowelizacja Ustawy z 2 grudnia 2009 r. Prawo zamówień publicznych (dalej: ustawa), która weszła w życie pod koniec stycznia 2010 r., wprowadziła istotne zmiany w zakresie unieważnienia umowy. Dotyczą one nie tylko przesłanek.

Prawodawca zrezygnował bowiem z dotychczas funkcjonującej w systemie zamówień zasady bezwzględnej nieważności umowy w razie zaistnienia okoliczności określonych w przepisach na rzecz nieważności względnej. Obecnie tylko wyrok Krajowej Izby Odwoławczej (KIO) albo sądu decyduje o unieważnieniu umowy z przyczyn określonych w ustawie. Nowelizacja wprowadziła również tzw. kary alternatywne, wykorzystywane w przypadku odstąpienia od orzekania przez KIO o bezskuteczności zawartej umowy. Unieważnienie kontraktu jest z reguły niekorzystne zarówno dla zamawiającego, jak i wykonawcy. Prowadzenie procedury przetargowej łączy się z kosztami i czasem, a niekiedy możliwość wydatkowania środków publicznych jest ograniczona tylko do określonej daty. Wtedy zamawiający może stracić fundusze i zmuszony jest zrezygnować z realizacji inwestycji. Warto zatem prowadzić procedurę zgodnie z przepisami i unikać sytuacji, które spowodują unieważnienie umowy przez KIO czy sąd.   Różnice w rozwiązaniach prawnych Według art. 146 ust. 1 Ustawy z 29 stycznia 2004 r. – Prawo zamówień publicznych, obowiązującego do czasu wejścia w życie nowelizacji, w razie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w tym przepisie umowa była nieważna. Była to sankcja nieważności bezwzględnej, tj. nieważności...