Jednym z etapów, na którym organ ochrony środowiska ma poważny wpływ na wydawanie decyzji lokalizacyjnej, jest procedura uzgodnień. Dotyczy ona zarówno decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, jak i decyzji o warunkach zabudowy.

Jeżeli inwestycja, dla której wydawana jest decyzja, dotyczy obszarowej formy ochrony przyrody (innej niż park narodowy), przed wydaniem decyzji niezbędne jest dokonanie uzgodnienia przez regionalnego dyrektora ochrony środowiska. Przy parkach narodowych uzgodnień dokonuje dyrektor parku, a przy obszarach Natura 2000 procedura jest nieco odmienna (i zapewne przysparzająca jeszcze więcej problemów). Niestety, ustawodawca nie jest nadmiernie precyzyjny przy określaniu zasad uzgodnień projektów decyzji. Stąd też zarówno regionalny dyrektor ochrony środowiska, właściwy wójt/burmistrz/prezydent miasta, jak i inwestor mogą mieć pewne wątpliwości co do zakresu swoich kompetencji. Nie budzi wątpliwości, że uzgodnienie dokonywane jest w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, przybiera formę postanowienia, na które inwestorowi (wnioskodawcy) przysługuje zażalenie, a także że odmowa dokonania uzgodnienia powoduje niemożność wydania pozytywnej decyzji. Czyli po odmowie dokonania uzgodnienia projekt decyzji lokalizacyjnej powinien być poddany modyfikacji, na podstawie której będzie możliwe uwzględnienie uwag organu uzgadniającego.

Wstępna ocena

Przed przedłożeniem decyzji do uzgodnienia wójt/burmistrz/prezydent miasta dokonuje wstępnej oceny tego, czy decyzja będzie pozytywna, czy też negatywna. Przy decyzji o warunkach zabudowy powinien więc zweryfikować przesłanki określone...