Nowelizacja ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (DzU z 2003 r. nr 7, poz. 78) przyniosła zmianę nazwy i zakresu podstawowej decyzji administracyjnej, jaką było zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów komunalnych. Obecnie dotyczy to tylko odbioru odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości. Pozostały natomiast niezmienione ogólne zasady wydawania tych zezwoleń - ustalone nowelą z 2001 r. (DzU nr 100, poz. 1085) oraz z 2002 r. (DzU nr 113, poz. 984). Mogą one jednak budzić dość poważne wątpliwości. Artykuł 7 ust. 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach stanowi, że wójt (burmistrz lub prezydent) określa i podaje do publicznej wiadomości wymagania, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na świadczenie usług wskazanych w art. 7 ust. 1 (odbiór odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości oraz opróżnianie zbiorników bezodpływowych i transport nieczystości ciekłych, a także prowadzenie schronisk, spalarni i grzebowisk przeznaczonych dla zwierząt). Wójt (burmistrz, prezydent) może ponadto określić obszar, na którym usługi te mają być świadczone. Gminne jednostki organizacyjne, prowadzące na obszarze własnej gminy taką działalność, nie mają obowiązku uzyskania zezwoleń, ale muszą spełniać warunki wymagane przy ich udzielaniu. Granice uznania administracyjnego Praktyczne skutki dokonanych przez wójta ustaleń są poważne. Można spodziewać się,...