W perspektywie finansowej 2014-2020 w programach krajowych i regionalnych Polska przeznaczy na zrównoważoną mobilność ponad 4,3 mld euro. Planowanie mobilności pozostaje jednak zadaniem niezwykle trudnym, gdyż wiąże się z próbą pogodzenia sprzecznych interesów.

Aby połączyć wszystkie interesy, należy zapewnić niskie ceny, ale przy zapewnieniu odpowiedniej jakości i bezpieczeństwa, zgodnie z zasadami ochrony środowiska oraz efektywności energetycznej, a także z wykorzystaniem nowoczesnych technologii. Poza tym konieczne jest zaspokojenie potrzeb zarówno kierowców, jak i pieszych, rowerzystów i pasażerów komunikacji miejskiej, z których każdy ma inne oczekiwania.

Korzyści ze zrównoważonej mobilności nie dotyczą jedynie sprawnego systemu transportowego. Głównym celem jest tak naprawdę poprawa jakości życia w miastach i gminach w wielu jego aspektach (bezpieczeństwa, zdrowia, środowiska i atrakcyjnego otoczenia). Ma ona również pozytywny wpływ na konkurencyjność gospodarki: wydajny transport, zdrowe środowisko i mniejsze korki przyciągają inwestorów, a zwiększenie mobilności zawodowej i przestrzennej mieszkańców wpływa na poprawę dostępności rynków pracy, nauki i usług. Nie można także zapominać o korzyściach związanych z mniejszą emisją zanieczyszczeń oraz hałasu.

Mimo zróżnicowanych uwarunkowań strukturalnych można stwierdzić, że w gminach zarówno miejskich, jak i wiejskich występują podobne problemy – korki, emisja spalin oraz niewielkie wykorzystanie transportu publicznego i rowerowego podczas codziennych przejazdów. Remedium może być tzw. ekonomia pasażerska (współużytkowanie samochodów), której fundamentem...