Odory i skazenia w kanalizacji

Miarą czystości środowiska jest wielkość stężeń zanieczyszczeń występujących w poszczególnych jego elementach. Stężenie wyraża się stosunkiem ilości zanieczyszczenia do ilości ośrodka, w którym występuje. Podstawowymi jednostkami stężenia zanieczyszczeń powietrza są mg/m³ i g/m³. Jednostki te odnoszą się zarówno do lotnych (gazów), jak i stałych (pyłów zawieszonych) zanieczyszczeń.
Stężenia zanieczyszczeń występujących w powietrzu atmosferycznym są zależne od gęstości zaludnienia, stopnia urbanizacji i uprzemysłowienia poszczególnych rejonów. Ponadto są one szybko zmienne w czasie i przestrzeni w zależności od lokalnych warunków meteorologicznych i topograficznych.
W przypadku zanieczyszczenia bakteriologicznego i mikologicznego, jednostką stężenia zanieczyszczeń jest ilość komórek bakterii i grzybów w danej objętości powietrza (1 m³). Oprócz typowych gazów (azot, tlen, argon, dwutlenek węgla oraz neon, hel, krypton, ksenon, wodór, metan, tlenek azotu, para wodna) do powietrza dostaje się wiele innych gazów, pyłów organicznych i nieorganicznych oraz drobne organizmy i inne ciała obce. Na stopień zanieczyszczenia i jakość powietrza pośrednio wpływają także zjawiska biometeorologiczne i biomikroklimatyczne.