Jaworze chce mieć znów status uzdrowiska. Inwestuje w rewitalizację odwiertu wód solankowych

– Uporaliśmy się z częścią dokumentacyjną. Mamy wszystkie pozwolenia, w tym urzędu górniczego. Przystępujemy do głównego zakresu prac. Wykonawca zamierza rozpocząć prace wiertnicze w tym tygodniu. Zrekonstruuje otwór Jaworze IGH-1 zgodnie z projektem robót geologicznych, wpuści do niego kolumny rur, wykona filtry w pogłębionej części otworu i przeprowadzi badania hydrogeologiczne – powiedział Radosław Hudziec, szef wydziału strategii, rozwoju i funduszy urzędu gminy.

Rewitalizacja odwiertu i uzyskanie dostępu do solanki są niezbędne do odzyskania przez Jaworze, sąsiadujące z Bielskiem-Białą, statusu uzdrowiska.

Solanka dla tężni

Rewitalizowany odwiert został wykonany pod koniec lat 70. XX wieku jako jeden z dwóch otworów głębinowych na terenie Jaworza. Pierwotnie miał głębokość 1525 m. Obecnie zostanie pogłębiony do 1650 m. Solanka będzie mogła zostać użyta w tężniach. Ma zbyt niską temperaturę, by ją wykorzystać w basenach termalnych.

Wyłoniona w przetargu firma z Grabownicy Starzeńskiej ma zakończyć prace przy rewitalizacji w trzecim kwartale. Umowa opiewa na 7,85 mln zł.

Status uzdrowiska

Samorząd Jaworza od wielu lat zainteresowany jest przywróceniem miejscowości statusu uzdrowiska. Gmina, która się o to stara, musi między innymi mieć własne naturalne surowce o właściwościach leczniczych, w tym przypadku solankę. Niezbędny jest odpowiedni klimat, co w przypadku Jaworza poświadczyła w 2014 r. Polska Akademia Nauk. Ma on właściwości lecznicze przy chorobach układu oddechowego, układu krążenia, narządów ruchu, zaburzeń neurologicznych oraz zaburzeń przemiany materii. Miejscowość spełnia także warunek, mówiący o odpowiedniej infrastrukturze leczniczej – w Jaworzu działa sanatorium.

Decyzję o wpisaniu miejscowości na listę uzdrowisk podejmuje Rada Ministrów.

W 1862 roku właściciel Jaworza – hr. Maurycy Saint Genois – założył pierwsze uzdrowisko. W przeszłości z jego uroków korzystali m.in. Wincenty Pol, Maria Konopnicka, Jan Karłowicz, Julian Tuwim, Ignacy Daszyński i Melchior Wańkowicz. Maria Dąbrowska napisała tam część “Nocy i dni”.

W 1906 roku Jaworze zmieniło właściciela. Larischowie nie interesowali się uzdrowiskiem. Trzy lata później zawieszono status sanatoryjny, choć zabiegi lecznicze, jak hydroterapia czy kąpiele borowinowe, wciąż były tam prowadzone.

2 mln zł na budowę tężni solankowych w Małopolsce