W wykazie prac legislacyjnych Rady Ministrów zostały udostępnione założenia dotyczące projektu ustawy o rozliczaniu ceny lokali lub budynków w cenie nieruchomości zbywanych z gminnego zasobu nieruchomości. Projektowana ustawa ma stanowić podstawę prawną nowego instrumentu „lokal za grunt”, określanego też mianem „grunt za mieszkanie”.

Jedną z szans na zwiększenie dostępu do nieruchomości o potencjale inwestycyjnym jest wykorzystanie możliwości inwestycyjnych tworzonych przez zasoby nieruchomości jednostek samorządu terytorialnego. Przykładowo są to gminne zasoby nieruchomości. Gminy mogą wpływać na podaż nieruchomości z wykorzystaniem swoich zasobów już w obowiązującym stanie prawnym, w szczególności w oparciu o przepisy Ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (DzU z 2020 r. poz. 65, z późn. zm.). 

Geneza projektu ustawy

Mimo wdrożonych rozwiązań regulacyjnych umożliwiających samorządom angażowanie się w działania służące zwiększeniu podaży nieruchomości o potencjale inwestycyjnym, przy jednoczesnym zapewnieniu gospodarnego zarządzania majątkiem publicznym, ta przestrzeń aktywności gmin nadal pozostaje nie w pełni zagospodarowana. Wskazują na to dane w zakresie gruntów gminnych możliwych do wykorzystania na cele mieszkaniowe.

Zgodnie z danymi GUS-u, opublikowanymi w opracowaniu „Gospodarka mieszkaniowa w 2018 roku”, w 2018 r. gminy dysponowały ok. 28,3 tys. ha gruntów przeznaczonych pod budownictwo mieszkaniowe. Tymczasem roczny obrót nieruchomościami gruntowymi pod budownictwo mieszkaniowe w 2018 r. wyniósł 4,2 tys. ha. Ta skala pokazuje potencjał rynkowy zasobów gminnych w przypadku, gdyby gminy zdecydowały się skierować więcej gruntów na rynek mieszkaniowy. W 2018 r. gminy przekazały pod budownictwo mieszkaniowe ok....