Opłata za składowanie odpadów została w Polsce wprowadzona w 1998 r. na mocy Ustawy z 27 czerwca 1997 r. o odpadach. Do 2010 r. istniało ponad 20 różnych stawek opłat za różnego rodzaju odpady. Założono, że stawki opłat będą wzrastały rok do roku o wskaźnik inflacji. Teoretycznie wysokość opłaty za składowanie powinna być równa wartości efektów zewnętrznych powodowanych przez dany rodzaj odpadu. W praktyce jednak jest narzędziem wspierającym założenia polityki w zakresie gospodarki odpadami w danym kraju.  Funkcje opłatowych instrumentów w polityce ochrony środowiska (takich właśnie jak opłata za składowanie) są następujące:

służą do pozyskania środków finansowych na wydatki państwa w zakresie ochrony środowiska (m.in. na inwestycje i edukację ekologiczną), stanowią realizację zasady „zanieczyszczający płaci”, stanowią bodziec finansowy do redukcji masy odpadów deponowanych na składowisku i zwiększenia recyklingu, poprzez zróżnicowanie stawek dla poszczególnych rodzajów odpadów są finansowym bodźcem do postępowania zgodnie z przyjętymi celami politycznymi wobec określonych rodzajów odpadów.

Początkowo stawka opłaty wynosiła 14 zł/Mg dla odpadów niesegregowanych oraz odpadów z przeróbki mechanicznej. Jednak w roku 2008 nastąpił gwałtowny wzrost opłat – z 15,7 zł/Mg do 75 zł/Mg dla odpadów zmieszanych i 60 zł/Mg dla odpadów z przeróbki mechanicznej. Stanowiło to, odpowiednio, wzrost o 317 i 282% rok do roku. W roku 2009 nastąpiła kolejna podwyżka opłaty dla odpadów zmieszanych – do 100 zł/Mg (o 33% w stosunku do roku poprzedniego). Dalsze podwyżki...